| Er bestaan waarachtig ook echte 'katholieke' roddelpagina's! KLIK! |
LIEVE KINDEREN....
(bij de 18de zondag door het jaar)
Pieter en Roy waren dikke vrienden. Ze zaten allebei op voetballen. En ze hadden hun legosteentjes bij elkaar op een grote hoop gegooid om een ruimtestation te bouwen. Maar sinds gister liepen ze allebei alleen in de wereld rond. Met rode koppen. Met stugge stappen en boze ogen. Ze waren zondag samen naar een museum geweest. Daar werd een wedstrijd gehouden in robot-vechten. Pieter had voorop gestaan in de rij en Roy daarachter. Wel een halfuur. Vlak voor de kassa had Pieter zich gebukt om zijn veter te knopen. Roy was hem gepasseerd, kreeg een kaartje, wachtte op Pieter. En toen - je gelooft het niet - toen was Pieter de tienduizendste bezoeker. Hij werd toegesproken. Er werd geklapt.
Niemand wist dat Roy een half uur lang de tienduizendste in spe geweest was, en dat die stomme veter van Pieter het verschil had gemaakt. Pieter kreeg een prachtige robot. Roy was diep teleurgesteld. Iedereen stond om Pieter heen. Er kwam zelfs een foto in de krant. Hij telde niet meer mee.
‘Komen jullie eens hier!’ De juffrouw van de klas riep de jongens bij zich. ‘Ik heb jullie altijd als de dikste vrienden zien rondlopen en vandaag. Wat is er gebeurd?’ Stamelend begon Roy zijn verhaal. Pieter wilde hem een paar keer onderbreken. Zo was dat niet bedoeld! Het was puur toeval. Dat hele gedoe met de tienduizendste was toeval. De vriendschap was toch belangrijker dan die prijs! Als ze de robot nou eens op zolder zouden zetten bij de gezamenlijke legosteentjes. Dan was de prijs voor ze allebei!
|
